Działalność Delegatury Diakonia Modlitwy Ogłoszenia Archiwum Historia
Maltańska Służba Medyczna
  Strona Z.P.K.M.
  Linki
  Niepełnosprawni
  Zaufali nam...
  Kontakt
  faq
   V Piesza         Pielgrzymka
   IV Piesza         Pielgrzymka
   III Piesza         Pielgrzymka
   II Piesza         Pielgrzymka
   I Piesza         Pielgrzymka
   Szczyrzyc 2010
   Szczyrzyc 2009
   Szczyrzyc 2008
   Szczyrzyc 2007
   Szczyrzyc 2006
   Szczyrzyc 2005
   Wystawa         fotografii
Dołącz do Facebook'a

2009-04-11 - J,20,19-31 Bielszy odcień bieli

Był maj 1967 roku. Angielska kapela rockowa Procol Harum, podpierając się nieco Janem Sebastianem Bachem, zadebiutowała w Londynie śpiewając o niezatańczonym fandango, wirującym suficie, historii pewnego młynarza i bielszym odcieniu bieli.

Biel jest kolorem nierozszczepionego światła. Uchodzi za barwę o nader szerokim zakresie. "Rozciąga się" od jasnożółtego do szarego. Klasyczna, dobrze znana nam piel biel plasuje się gdzieś w środku tej skali. W biblijnych opisach tym kolorem oddaje się radość, świąteczny nastrój i uwielbienie. Przy jej pomocy wyraża się doskonałą czystość, zwycięstwo wieczną chwałę. Z tej racji białe szaty liturgiczne - symbol światła, chwały i czystości - przepisane są na święta dedykowane Bogu i Chrystusowi. Ponadto biel obowiązuje w święta Matki Bożej, aniołów, świętych wyznawców i dziewic. Biała suknia panny młodej i dziecka przystępującego do pierwszej komunii świętej była i jest symbolem czystości, niewinności i dziewictwa. W komunikacji pozawerbalnej biel, jako kolor, który wszystko w sobie jeszcze zawiera jest zapowiedzią początku, otwartych możliwości, czegoś nowego.

Chrześcijanie pierwszych wieków chrzest święty przyjmowali w czasie wielkosobotniej wigilii paschalnej. Byli świadomi wielkości i wagi tego sakramentu. Na znak oczyszczenia z brudu grzechów - i tego pierworodnego, i tych popełnionych przez całe dotychczasowe życie - noszoną na co dzień odzież zamieniali na odświętną białą szatę. Chodzili w niej aż do kolejnej niedzieli obwieszczając w ten sposób światu, co dokonało się w ich życiu. Druga niedziela wielkanocna zyskała w ten sposób miano białej niedzieli.

Dziś mało która parafia praktykuje wielkosobotni chrzest. Przemawiają za tym względy praktyczne. W czasie wspomnianej wigilii paschalnej błogosławi się jedynie wodę chrzcielną. Przy jej użyciu przez cały rok udziela się chrztu dzieciom i dorosłym. Z dawnego obyczaju jedynie pozostało nakrycie nowoochrzczonego białą szatą bądź rąbkiem białej stuły oraz wspomnienie wielkosobotnich wydarzeń w modlitwie eucharystycznej. No i jeszcze, nieco chyba już zapomniana, biała niedziela.

Obrzędy chrztu przypominają, iż naszym podstawowym obowiązkiem, jest zachowanie - nieskalanej aż po życie wieczne - godności dziecka Bożego. Ma nam o tym przypominać biała szata chrzcielna. Ma się to stać dzięki słowu i przykładowi bliskich. Słowo i przykład bliskich to klimat, w którym wzrastamy; to klimat, który sami dorósłszy stwarzamy innym. Popatrzcie, jak oni się miłują! mawiali współcześni o chrześcijanach pierwszych wieków. Miłość jest najlepszym klimatem do zachowania białej szaty chrzcielnej w przyzwoitym stanie. Miłość przełożona na język bardzo konkretnych słów i przykładów to nic innego jak... miłosierdzie. Miłosierdzie doświadczane i praktykowane.

Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią (Mt 5,7).


tekst i foto: ks. Michał Palowski
    Kontakt webmaster Delegatura Górnośląska ZPKM © 2004 - 2011